پاییز مبارک.....


دیدی آخرش تابستان آنقدر غصه ما رو خورد که پاییز

شد!ببین تو یادت نیست ما کجای دفتر خاطرات پاییز

سال گذشته نوشتیم وزیرش را مشترکا امضا کردیم

که سرخی ما از تو و زردی تو از ما؟که هنوز مهر نشده

روی خط نه چندان صاف سرنوشتمان زرد کشیدند.

خلاصه از قدیم ودور گفته اند ومی گویند که پاییز فصل

عاشق هاست و آذر آتش گرفته هم فرزند سوم همین

پاییز بود که مارا به این روز نمی دانم چه رنگی نشاند!

به عاشقیم یقین دارم که می نویسم و گمان می کنم

اگر تبریک تولد پاییز را ننویسی باید به عاشق نبودنت

یقین کرد.مهم نیست اصلا فدای سرت که یک تابستان

دیگر گذشت و بازهم معجزه نشد.به قول خودت صبر را

با وفاداریمان تا پاییز بعد شرمنده می کنیم.از بس رو سفید

شدیم پاییز آینده جای باران برف در سرزمینمان بارید.



کی گفته پاییز اونه که باد برگارو می ریزه

واسه کسی که عاشقه تموم سال پاییزه

سکوت ...

تو بيگناه بودي ،

آنگاه که شهوت نگاه شوخ خواهرت ،

شعله اي شد ، به حرارت سر شکافته ی برادرت ...

تو بيگناه بودي ،

آنگاه که گرد فواره ي خون ذهن ناکام بشر ،

در سماعي درويش وار بودي ...

تو بيگناه بودي ،

آنگاه که فرشته ي مقرب حرمان ،

وحي در قامت کلاغ مي آورد ...

تو بيگناه بودي ،

آنگاه که دستان پينه بسته ات ،

خاک خون زده را ورز مي داد ...

تو بيگناه بودي ،

اما شاکيت ، قاضي شد و تاريخ نوشت ،

و تنها من مي دانم ،

که تو ، بيگناه بودي ...

دوستای من عیدتون مبارک باشه

سلام

سلام بر کسی که شرمنده ی رویشم

 

ای که دستان پرمهرت، بر جهان سایه افکنده

ای که هر لحظه از گناهنمان غمگینی

ای که ما را تنها نمی گذاری

 

کجایییییییییییییییییی؟

 

مارا از برزخ زندگی ،ما را از گودال ترس ،ما را از ناآگاهی  نجات ده

 

ای مهدی        ای مولا انتظار

 

کی می توانم آمدنت را ببینم

کی می توانم رویت را ببینم 

 

مولایم کی می آیی

کی؟؟؟؟؟؟؟

کی؟؟؟؟؟؟؟

 

 

 

در انتظارت دقیقه ها را.... ثانیه ها را.... با نگاهم تلفیق می کنم

 

 

 

یا ابا صالح

نمک عشق....

 

من در اين لحظه ها چقدر به تو محتاجم

       و تمام سلولهايم تو را فرياد ميزنند ومي طلبند، 

            ذره ذره وجودم که متعلق به خودت است بسان

                 تشنگان مشتاق نوشيدن تو هستند و هيچ چيزي

                      جز وجود تو سيرابشان نميکند، کاش ميشد لحظه اي

                            حضور در کنار تو را درک کنم واز فيض بودن با وجودت

                      بهره مند گردم ، حاضرم جانم و همه دارايي وهستي ام را بدهم اگر

                 که ميشدحتي يک لحظه هم بودن درمحضر قدسي توبرايم امکانپذير

           باشد ،کاش ميشدکاش مي شد،کاش ميشد لحظه اي به جاي يکي از

       انسانهايي قرار بگيرم که خيلي ساده وبدون هيچ توجهي از کنار

 تو ميگذرند و نميدانند که کسي به اين عبور وگذرشان که براي

    آنها ذرّه اي اهميت نداردغبطه ميخورد و در حسرت يک

        لحظه اين عبور بيتاب وبيقراراست،بهتر است

          اعتراف کنم که به حال همه آن عابران

             بي خبر حسادت مي ورزم.آري

                 حسادت، و اين از سر  پَستي نيست

                     بلکه از شدت عشق بي حد و اندازه من

                         به تواز وجودم نشأت ميگيرد و الا من در

                            هيچ چيز جز محبت تو حسود نيستم ،اصلاً

                                جز تو چيزي در اين دنيا  وجود ندارد که

                                    براي من داراي اهميت باشد و بتواند حسدم

                                        را برانگيزد ،آري من كه جز تو كسي را ندارم.

                                                       دوستت دارم ای هستی من 

تنها

زيباترين تصويري که در زندگانيم ديدم نگاه عاشقانه و معصومانه تو بود زيباترين سخني که شنيدم سکوت دوست داشتني توبود زيباترين احساساتم گفتن دوست داشتن تو بود زيباترين انتظار زندگيم حسرت ديدار توبود زيباترين لحظه زندگيم لحظه با تو بودن بود زيباترين هديه عمرم محبت توبود زيباترين تنهاييم گريه براي توبود زيباترين اعترافم عشق توبود